Zondag 5 augustus.

Na de regen van gisteravond zaten de bergen nog behoorlijk in de wolken.
Het was koud kil en mistig dus zoveel mogelijk kleren aan.
Al gauw kwam ik onder de wolken en kwam ook de weg door de tunnel weer in zicht.

Bij Saint Leonard kom je uit op de grote weg. Ik had een alternatief uitgezocht, waardoor ik nog een tijdlang over rustige wegen kon fietsen. Daar zat echter een klein stukje in, waar ik niet helemaal zeker van was. Dat bleek een grintweg en daar stond dan ook een bord verboden voor alle verkeer. Gelukkig begon daar ook net een Italiaans echtpaar aan hun wandeling. Volgens hun was het goed te fietsen en zou ik inderdaad iets verderop weer op een asfaltweg uitkomen.
Het was in ieder geval een mooie rustige weg. Kort voor ik weer in de bewoonde wereld kwam was het een drukte van belang met rijen geparkeerde auto‘s in de wei. Er bleek een petanque (of zoiets) tournooi te zijn.

Kort voor Aosta kreeg ik de eerste wolkbreuk op mijn kop, maar ik kon nog net een benzinepomp halen voor ik helemaal nat was. Er zouden nog 2 plensbuien komen, maar steeds was er een plekje om te schuilen.
Tot aan de ingang van de Mont Blanc tunnel bleef ik in het dal, maar bij Prè - Saint - Didier buigt de weg naar de kleine Sint Bernard links af en gaat meteen met een stuk of 8 haarspeldbochten naar een hoger niveau.

Het was even zoeken naar de albergo in Thuile, 2 keer de weg vragen, want die lag 2 km het bos in.