Zaterdag 4 augustus.

Ik dacht dat ik meteen de Col de la Forclaz op reed, maar eerst kwam nog de Col des Montets en een afdaling tot beneden mijn beginpunt.
Na de Zwitserse grens begon de klim naar de Col de la Forclaz. Om 10 uur was ik boven. Ik had het geluk dat ik achter zo‘n mooie gele Zwitserse bus kon afdalen naar Martigny. Dat ging super!

Het eerste deel van de weg naar de Grote Sint Bernard, tot aan de autotunnel, is niet steil maar wel erg lang.
35 kilometer tegen 5% tot 7% gaat toch tellen.
Bij een van de pauzeplekjes dacht ik dat ik nog 12 kilometer moest, maar 1 kilometer verder stond een bordje nog 13km. Dat viel 2 kilometer tegen.

Vanaf dat punt tot aan de autotunnel, ongeveer 6 kilometer, steeds door galerijen en af en toe een stukje tunnel. Ik reed aan de dalkant dus in de galerijen in het licht dat door de gaten naar binen viel. Door die lichtvlekken op het wegdek was het net of je over een fietsstrook reed.
Waar de auto’s de tunnel ingaan wordt het pas echt heel mooi, maar ook meteen een heel stuk steiler. Dat laatste stuk is ongeveer 6 kilometer, maar wel steeds 11%. Even na 6 uur was ik boven.

Na een hevig onweer vroeg naar bed. Uitstekend geslapen.