Vrijdag 29 juli.
Om kwart voor 5 ging de wekker. Opstaan, ontbijt en naar het station. De fiets was al bepakt. De conducteur moest speciaal voor de fiets, helemaal vóór in de trein een deur openmaken. Normaal laten ze vrijdagmorgen om kwart voor 6 iedereen bij de eerste deur instappen en dan controleren ze meteen de kaartjes.
In Utrecht was het even zoeken naar de lift omlaag. De bus moest eerst in Zaltbommel nog een lading Cycletour fietsen ophalen. Daarna in Eindhoven nog 4 mensen, waarvan er 2 in Amsterdam de bus hadden gemist en met trein op weg waren naar Eindhoven. De bagage werd per auto naar Eindhoven gebracht. Om 10 voor 12 op weg.
In Nederweert chauffeurwissel en om 12.50 echt op weg naar Italie.

Zaterdag 30 juli.
Om 5 voor 7 waren we in Florence en om 5 voor 8 in Siena. Hier gingen de meeste mensen eruit. Om 9 uur waren we in Tuoro, dat was mooi op tijd want ik wilde nog een best stuk fietsen om de volgende dag op tijd in Rome te kunnen zijn.

Nadat ik de fiets weer in elkaar had gezet, kon ik om half 10 echt op weg.
Het fietspad langs het spoor was gravel, maar goed te fietsen.
De geplande doorsteek via Magione bleek meteen al een stijging van 20% op te leveren. Dat nog maar even niet, dan maar de weg langs het meer volgen.

Rustig doorfietsen tot de klim naar Todi. 18% dat is altijd nog minder dan 20%, maar toch heb ik enkele stukken moeten lopen. Boven uitblazen en foto’s maken van het bordje 18% en de noordelijke stadspoort van Todi.

De weg naar Amelia ging meer omhoog dan ik gedacht had, maar was goed te fietsen. Amelia zelf ligt ook op een bult. De rondweg genomen, die gaat ook omhoog maar niet zo extreem als de weg door de plaats.
Van Amelia naar Orte steeds op en af tot de slotafdaling naar Orte. Daarna nog een klein stukje langs het spoor naar Orte Scalo waar ik de eerste overnachting had gepland.