Om 8 uur ontbijt met “Seligenbrot”. Een specialiteit die ik niet mocht missen. Wat over was meegekregen voor onderweg.
Uitgezwaaid door de familie Wille, op weg naar de Bodensee. Niet goed gekeken en daardoor aan de verkeerde kant van de Donau, zodat ik de Iller tegenkwam, waar niet direct een brug over lag. Enkele kilometers omrijden dus. Maar uiteindelijk toch op de Donau-Bodensee-Weg.

Langs de Rot stroomopwaarts door Dellmensingen naar Achstetten. Oversteken langs kanaal en door mais en andere velden. Kort voor Laupheim 3 ooievaars vlak langs de weg, maar toen ik ze wilde fotograferen vlogen ze 50 meter terug om daar weer langs de weg te gaan zitten. Dan maar niet. In Laupheim (520 m) koffie gedronken en dan steeds langs de Rottum gestaag omhoog.
Over mooie veldweggetjes naar Ochsenhausen, waar ik bij het klooster even heb gezeten en 2 pijnenburgjes heb gegeten. Het is inmiddels al 25 graden, dus wat vaker rusten en drinken.
In Bad Wurzach bij de supermarkt aan een tafeltje met stoeltje m’n brood opgegeten met een daar gekochte banaan en een flesje fris. Het is inmiddels wel 10 voor 2.
De weg bleef langzaam stijgen tot uiteindelijk 720 m. Daarna wat op en af zo rond de 700 meter en na Kissleg toch meer omlaag dan omhoog.

Om 15.30 in Wangen, tijd voor een pauze.
Mooi oud centrum met toegangspoort en bankjes. Foto’s gemaakt en appeltje gegeten.
Nog een stuk omlaag naar de Bodensee, maar ik heb geen idee hoe hoog die eigenlijk ligt. Het duurde best nog wel een tijd voor de afdaling echt begon, maar dan ben je ook zo beneden.

Langs de Bodensee tot in Oostenrijk gereden en daar zat ik tussen het water en het spoor een beetje gevangen. Daar is geen onderdak te vinden. Uiteindelijk na enig zoeken via een niet meer freie Zimmer verwezen naar hotel Austria, zo’n 3 km terug. Haast op de grens met Duitsland, maar toen ik daar de eerste keer “langs” kwam reed ik aan de andere kant van het spoor en was het hotel uit het zicht. Als gevolg van de Bregenzer Festspiele was het overal erg druk.