Langs de Tauber naar Rothenburg en vandaar de Hohelohe Ostalb Radweg richting Ulm .

Ik ben bang dat het tjuis gekochte nieuwe zadel toch niet helemaal is wat ik zou willen.
De blaren dat gaat nu wel, maar het duurt steeds een hele tijd voor ik enigszins comfortabel zit.
Bij het uitrijden van Weikersheim kwam ik langs een hele grote fietsenzaak. De verleiding was te groot om toch maar even te kijken of ze daar niet een wat zachter zadel hadden. Voor een zacht prijsje een zadel gekocht, dat vakkundig werd gemonteerd en afgesteld. Dat was meteen een wereld van verschil!
Steeds langs de Tauber, af en toe naar de overkant zoals na Markelsheim, waar je recht naar de wijnbergen kijkt.

Het weer is inmiddels ook al aardig opgeknapt, gisteren was het ook al de hele dag droog.
In Creglingen nog een foto gemaakt en via de “Radweg liebliches Taubertal” steeds verder naar Rothenburg. Rijdend over een pad dat uit twee betonplaten bestond, zag ik opeens Rothenburg hoog boven me.

Nog 18 km naar Rothenburg, maar de bordjes sprongen ook zo maar weer op 21 km. Enfin, om half een zat ik op de markt brood te eten.
Het was niet echt druk, best wel volk maar niet vol.
De paarden hadden nu echte drollen- vangers, een stuk zeil dat zo gespannen was, dat de mest er automatisch in zou vallen. Een soort ver afgezakte luier.

Via het mooie houten poortje de stad weer verlaten en de berg af. Aan de andere kant van de rivier meteen weer omhoog. Een lange stijging naar ongeveer 460 meter maar goed te doen. Op de hoogte steeds zo tussen de 440 en 480 meter van dorp naar dorp.
In Asbach om 3 uur gepauzeerd. Een zwart mormeltje kwam even kijken of ik wat voor hem of haar had. Toen dat niet het geval bleek, ging die op zo’n meter afstand in het gras liggen alsof ie erbij hoorde. Als eindbestemming voor vandaag Rechenberg uitgezocht. Wel nog over de Rudolfsberg 540 m.
Het hotel was tevens een soort conferentieoord.
Er waren drie à vier groepen van zo’n man of 20.
Voor deze groepen was er ’s avonds een barbecue georganiseerd. Niet zelf bakken, daar hadden ze koks voor. Ik mocht daar wel van mee-eten, er was vast wel genoeg. Ik heb daar niks voor hoeven betalen.