Zondag 29 juli.

Een lange dag op en af.
De Col Le Tavard was een onverwacht bergje van maar iets meer dan 500 meter, maar daarna ging het eerst weer een stuk omlaag voor ik aan de Col de Pennes kon beginnen.

Die Col de Pennes was een echte kuitenbijter met een gemiddeld stijgingspercentage van 9%. Op zich niet erg maar het kost wel veel tijd en er komt nog meer vandaag.

Volgens enkele andere fietsers die ik boven trof zou de Col de Menée wel langer, maar minder steil zijn. Maar toch toen ik daar boven was, was het toch al 4 uur.

Ik dacht dat de Col Accarias de laatste zou zijn, en dan omlaag naar Valbonnais.
Maar het ging nog behoorlijk op en af met 2 keer meer dan 150 meter omhoog en het was al vrij laat aan het worden.

Uiteindelijk pas om 8 uur in Valbonnais. Geen stem en mijn oren bleven suizen.
Hapje eten en dan naar bed.