Zondag 18 juli.

Net als gisteren vroeg op pad, omdat het ’s-middags nogal heet kan worden.
Bij vertrek rij ik langs de pijlers van de vorige brug, die waarschijnlijk een keer weggespoeld is.

Met de wind in de rug verder omhoog met mooie uitzichten.

Boven op het Centraal Massief was de wind zo sterk, dat ik van de weg werd geblazen en languit op straat kwam te liggen. Wat gaatjes in de handschoentjes en de knieën, maar verder alles OK.

Hoe dichter ik bij Le Puy en Velay kom, hoe meer vulkaan kegels er tevoorschijn komen.

Kenmerk van Le Puy en Velay is een gigantisch Mariabeeld bovenop zo’n restant van een krater.

Vanuit het hotel had ik uitzicht op het mariabeeld.

Tot het Vrijheidsbeeld werd gebouwd, was het het grootste standbeeld ter wereld.

Er zijn nog veel meer van die bazaltkegels met een kerk op iets anders er bovenop.