Door een zacht glooiende omgeving van dorpje naar dorpje.
Af en toe een veldje zonnebloemen dat nog niet uitgebloeid was.
De route die ik op de kaart had uitgezet overal makkelijk gevonden, al duurde het wat langer dan gehoopt voor ik mijn lunch/siësta plekje had gevonden.
Het was inmiddels 2 uur toen ik via een Coop een plekje in de schaduw had gevonden. Onderweg veel melk drinken, ’s ochtends een liter en bij de lunch weer een liter. Dat is zo weg, en lekkerder dan water.
Tot de lunch toch al 87 kilometer.

Stug doorfietsend over glooiende landwegen bereikte ik uiteindelijk Acquasparta. Uit de gegevens op de kaart kon ik niet afleiden of ik de volgende 40 kilometer een fatsoenlijke plaats zou tegenkomen.
Ik ben dus maar in Acquasparta gebleven in albergo Martini.
Uiteraard tot 8 uur wachten voor het restaurant open gaat, maar daar dan ook lekker gegeten.