Zonder ontbijt om 7 uur op de fiets en via de fietsroute op weg naar Klosters. Daar waren stukken bij die echt niet te fietsen waren, en andere stukken waar een nieuw stuk weg werd aangelegd. Net voor Klosters op een bruggetje m’n achterband wat opgepompt omdat die toch wel zacht was.

In Klosters om half 9 bij de bakker brood en koffie als ontbijt. Toen ik daar weer weg ging bleek de achterband leeg. Plekje zoeken en de band verwisselen. Dat is niet zo’n grote klus maar je krijgt er zo’n vieze handen van. Beetje wassen en vervolgens de bidon laten staan, wat niet zo slim was, maar ik heb er nog 2.

Om half tien toch weer op de opgelapte fiets, eerst nog dwars door de wei onder de nieuwe weg naar Davos door, en dan een mooi weggetje omhoog naar de weg richting Davos. Onderweg een fraaie terugblik op de brug.

Het was net als gisteren bewolkt, en het ziet er naar uit dat het vanmiddag weer gaat onweren. De vraag is: wat is wijsheid, over de Fluela of door de tunnel? Eerst maar gewoon op weg naar Davos. Opeens een splitsing, rechts Davos en links Vereina tunnel.

Omdat ik toch al wat tijd verloren had met die lekke band, en het klimmen ook niet zo geweldig ging heb ik me laten verleiden om de tunnel maar te nemen. Er komen onderweg naar Rome nog genoeg andere bergen, waar ik dan hopelijk niet verrast kan worden door een onweersbui.

Om kwart voor 11 klom ik in het Unterengadin uit de trein. Via een haarspeldtunnel naar de weg, en na een paar honderd meter een bordje Welkom in Susch en -- St Moritz 40 km. Dat moet te doen zijn. Pontresina dan, maar dat is ongeveer net zo ver als St. Moritz. In Zernez bij de fietsenmaker langs voor een fietspomp om de band weer goed op spanning te krijgen en voor een nieuwe binnenband. De eerder gekochte band past niet door het gat in de velg. In Cinuos Chel (toegang tot het Val Trupchun) bij het station een onbewaakt stoeltje geleend en de broodjes opgegeten

In Zuoz op een terrasje bij het dorpsplein geschuild onder het genot van een kop koffie. Af en toe een donderklap, dus misschien toch maar goed dat ik niet over de pas ben gegaan.
Bij Madulain naar de andere kant van de rivier en via dijkweggetjes en andere stille paden naar Bever.

De koeien blijven toch fotogeniek.

Over de oude weg door naar Samedan en dan naar Pontersina.
Benieuwd of ons adresje nog bestaat en of ze me nog kennen.
Het huis staat er nog en de vrouw des huizes kon zich de man met de gebroken ribben nog goed herinneren en had ook nog een kamertje vrij.

’s Middags nog tijd genoeg voor een bezoek aan de Coop voor wat eten.