De buien volgden elkaar op maar om half 9 was het droog. Dus de fiets beladen en om 9 uur werd ik uitgezwaaid door Harmke en Mareike. Voor het eerst helemaal alleen op weg voor een grote foetstocht. Redelijk voorbereid, dacht ik, maar toch spannend.
Het eerste deel ging over bekende wegen en paden naar Emmen. Bij Annen en bij “De Berken” geschuild. Bij Annen onder het afdak van een model saunahuisje. Na een tijdje het regenpak maar aangetrokken. De capuchon past precies over de helm.
De Berken bij Gasselte is een rustpunt in veel Drentse fietstochten, en bij elk weertype is daar koffie.
Om kwart over 12 via een crosspaadje dwars door het groen naar de ingang.
Van Harmke hoorde ik dat er nog een hele dikke bui net te zuiden van Emmen zou overtrekken.

Om 12.50 weer op pad recht naar het zuiden op zoek naar de Duitse grens. De aangekondigde bui was net vóór mij over Erica getrokken. Het fietspad stond hier en daar volkomen blank. Maar ik heb het de rest van de middag zo goed als droog gehouden.
Om 2 uur korte pauze bij de Duitse grens. De draaihekken op de brug stonden open, dus ik kon Duitsland binnen rijden.
Er komen zelfs wat blauwe vlekken in de lucht.
Via Neugnadenfeld en Georgsdorf waar ik nog zo‘n 10 minuten in een bushokje geschuild heb steeds zigzaggend naar de Ems. Om 4 uur stond ik op de brug over de Ems. Inmiddels stond er 107 km op de teller.

Het wordt tijd om te kijken waar een overnachtingsmogelijkheid zou kunnen zijn. Misschien in Lingen?
In Lingen niet direct iets gevonden. In de richting van Emsbüren zou wat te vinden moeten zijn. Steeds weer kijken of ik wel de goede kant uitga. Bij het sluizencomplex van het Dortmund-Ems-Kanal maar weer eens kijken.
Daar stond een bord: Gasthaus Gleesener Schleuse 300 meter. Het gasthaus lag verscholen achter een nogal bolle brug.
Er was nog plaats en ik kon er ook nog eten. Inmiddels was het half 6 en had ik 120 km afgelegd. Niet gek voor de eerste dag. Kijken hoe het morgen gaat.